TWORZENIE ODLEWU TWARZY

Po wykonaniu powyższych czynności kładziemy modela na płaskim podłożu (zabezpieczonym folią przed zabrudzeniem) twarzą do góry. W usta lub w dziurki nosa (preferuję nos, gdyż w przypadku ust klient może mieć na odlewie niezbyt ciekawy wyraz twarzy) wkładamy przygotowane wcześniej papierowe rurki owinięte taśmą klejącą (ochrona przed zamoknięciem) by nasz model mógł oddychać. Następnie przygotowujemy odpowiednią ilość zaprawy gipsowej (pamiętając o zasadzie: gips do wody - nigdy odwrotnie) mając na uwadze ilość potrzebnego gipsu, jego konsystencję (raczej powinien być bardzo gęsty, żeby zbytnio nie spływał przy nakładaniu) oraz czas reakcji wiązania, który jest specyficzny dla danej odmiany.

Na co należy zwrócić uwagę?

Osobiście używam zwykłego gipsu budowlanego, gdzie w praktyce mam około 1-2 minut na jego obróbkę. Mam również na uwadze to, że ciepło ciała jest kolejnym czynnikiem przyspieszającym utwardzanie zaprawy gipsowej, dlatego wszystko przygotowuję na 100%, by nie tracić później już żadnej naprawdę cennej sekundy. Oczywiście można używać zapraw gipsowych wolniej wiążących, ale trzeba sobie zadać pytanie, czy ten dłuższy czas pobytu w „sarkofagu” nie wpłynie zbyt ujemnie na modela. Po sporządzeniu stosownej zaprawy gipsowej przystępujemy do jej precyzyjnego nakładania zaczynając od czoła posuwając się ku szyi a następnie okładamy gipsem po obu stronach boki głowy mniej więcej do linii ucha.

Grubość nakładanej warstwy

Grubość nakładanej warstwy powinna wynosić około 2-3 cm. Po nałożeniu i odczekaniu kilku minut (do czasu związania gipsu), przystępujemy do bardzo ostrożnego zdjęcia powstałej gipsowej formy z twarzy modela (formy twarzowej). Zdjętą skorupę obrabiamy na rantach tzn. maksymalnie wygładzamy je nożem w celu uzyskania jak najrówniejszej powierzchni. Na rantach robimy półokrągłym dłutem rzeźbiarskim (może być też śrubokręt) pionowe otwory o średnicy i głębokości około 1 cm (będą one służyły jako część zamka spinającego dwie połówki formy).

Potem przystępujemy do zabezpieczenia powierzchni rantów izolatorem, dzięki czemu części formy się nie skleją i będzie je można od siebie oddzielić. Idealnie nadaje się do tego szkutniczy izolit lub roztwór szkła wodnego (do kupienia w sklepach z materiałami budowlanymi) bądź zwykły olej spożywczy. Z praktyki polecam zaizolowanie również boków formy „w razie czego”, gdyby dostał się nam na nie gips podczas tworzenia drugiej części formy.

Istnieje również inny sposób izolowania połówek form. Ranty formy twarzowej okleja się samoprzylepną taśmą pakowną i dopiero po takim zaizolowaniu robi się otwory na zamki. Nie martwmy się, jeżeli podczas rozdzielania połówek formy zamki się uszkodzą - można po prostu całą formę usztywnić taśmą pakowną, a uszkodzone zamki wydrążyć dłutem, łącząc je ze sobą np. drewnianymi meblarskimi kołkami.

1. Nakładanie gipsu na usta i brodę.

2. Nakładanie gipsu na oczy.

3. Gipsowanie pozostałej części twarzy.

4. Gipsowanie części czołowej.

5. Wygładzanie nałożonego gipsu..

6. Oczekiwanie na związanie gipsu.

7. Zdjęcie formy twarzowej (widoczne pęknięcie).

8. Surowa (nieobrobiona) forma twarzowa.

9. Dokładanie gipsu celem wzmocnienia formy.

10. Usuwanie dłutem wewnętrznych nadlewów.

Przeczytaj także

1. Zobacz poradnik "Odlewy gipsowe"